De onvermijdelijke terugblik

Gepubliceerd op 1 jan, 2012

Elke laatste week van het jaar komt hij weer voorbij: de Terugblik. Met een half oor bij Radio 2 en de Top 2000 rijzen de geijkte vragen: ‘Wat is voorbijgekomen in het afgelopen jaar?’, ‘Wat heb ik ervan gebakken?’ en ‘Wat neem ik wel mee naar het volgende jaar en wat niet?’. Persoonlijke relaties, de situatie in de wereld en mijn werk. Alles komt voorbij. En of ik nu wil of niet. Het dringt zich op, ik kom er niet onderuit. Dit jaar gaf een bijzondere terugblik. Halverwege 2011 maakte ik een nieuwe start. Als ZZP-er. Een spannende periode waarin ik hoopte de kans te krijgen om te laten zien wat ik zou willen bijdragen. En nu één van mijn twee eerste opdrachten afloopt, is het tijd om de balans op te maken.

Twee opdrachtgevers kon ik in juli op mijn naam zetten. Jurgen Appelo vroeg me Jojo Ventures  te ondersteunen bij het opzetten van een wereldwijd netwerk van licensed trainers. Naomi Tas en Jurgen Verbeeck vroegen me een projectvoorstel Ambulantisering te schrijven voor Dijk en Duin en daarnaast zeven ambulante teams te begeleiden in een traject naar FACT-certificering.  Inhoudelijk was FACT nieuw voor me. Een multidisciplinair team dat in de wijk, op diverse levensgebieden, outreachend ondersteuning biedt aan mensen met ernstige psychiatrische aandoeningen (EPA). Het zal niemand verbazen dat, met de landelijke afbouw van klinische capaciteit en de wens om zorg zoveel mogelijk in de leefomgeving van cliënten aan te bieden, een enorme hoeveelheid veranderingen afkomt op ambulante hulpverleners. En dat was voor de teams waarmee ik te maken kreeg niet anders. Het is dan ook niet gek dat deze soms door de bomen het bos niet meer zagen.

Maar wat een respect heb ik gekregen voor de voortvarende manier en het hart waarmee de teams van Dijk en Duin hun cliënten ondersteunen. In een tijd waarin registratie-eisen en allerhande modellen vragen om handelingen die ten koste gaan van de tijd voor de client zelf, zag ik dat weloverwogen keuzes worden gemaakt in hoe beperkte tijd wordt ingezet om goede zorg te blijven leveren. En natuurlijk frustreert het soms als er geen tijd overblijft voor dat stapje extra dat je als hulpverlener zou willen maken. Ik ben dan ook blij dat ik een bijdrage heb kunnen leveren in het stroomlijnen van een aantal processen. En in het maken van verbindingen waarmee nodige stappen hopelijk overzichtelijker en efficiënter worden. De klus is nog niet geklaard. Er moet nog het nodige gebeuren. Maar degenen die verantwoordelijk zijn voor het overpakken van het stokje, zijn hier zeker tegen opgewassen. Wie mijn blog Vasthouden om los te kunnen laten heeft gelezen, weet dat ik geloof in de kennis en kunde die al aanwezig is. In mensen, in de organisatie en in overtuigingen. De fijnste ervaring was om dit bevestigd te krijgen. En dat er veel te behalen valt in het oogsten van die opvattingen en ideeën, om ze vervolgens gestructureerd en praktisch hanteerbaar terug te geven. Al met al heb ik een fijne, inspirerende tijd mogen beleven bij Dijk en Duin.

Mijn andere conclusie is dat gezond verstand altijd hoogtij moet vieren. Natuurlijk zijn modellen ontwikkeld met een doel en hebben zij hun waarde. Maar evenals fotomodellen hebben ook modellen in de zorg een beperkte houdbaarheid. In een snel veranderende omgeving is het belangrijk voor ogen te houden waar het uiteindelijk om is begonnen: het leveren van goede zorg aan mensen die dat nodig hebben.

2012 wordt een zwaar jaar volgens velen. De euro, tegenvallende beleggingsresultaten, omvallende economieën. Het gaat over niets anders. Mijn opvatting is echter dat geld niet bestaat. Fluctuaties in waardepapieren ook niet. Het is een afgesproken systeem waar we met elkaar teveel waarde aan zijn gaan hechten. Wat wel echt is, is het onderscheid tussen gezond zijn en ziekte. Tussen jezelf kunnen redden en een steun in de rug nodig hebben. Dat zijn dan ook de zaken waar we op moeten koersen. Discussies over geld zijn onvermijdelijk. Maar laat dat dan vooral de sterke tegenstroming zijn op weg naar een stip aan de horizon waar we hardnekkig op blijven koersen. Dat neem ik mee naar 2012. Ik hoop u ook!

 

 

3 Reacties

  1. Wat geweldig dat je eerste opdracht zoveel positiviteit bij jou en de mensen met wie je gewerkt hebt heeft teweeggebracht. Dat geeft veel stimulans om zo door te gaan! Ik wens je er veel succes en plezier mee in het nieuwe jaar

  2. Dat je vermoeden dat we kennis en kunde die al in een organisatie aanwezig is moeten gebruiken duidelijk is bevestigd vind ik nog wel het mooiste resultaat van de terugblik. En dat je dat zelf als de fijnste ervaring ziet natuurlijk ook. Een ervaring om mee verder te gaan!

Leave a Comment to Frans